Ἀριθμός Πρωτ. 3026.                                                                                                                         Ἐν Ἀθήναις, 01/14-04-2020

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΗΝΥΜΑ 2020

«Τῷ πάθει Σου, Χριστέ, παθῶν ἠλευθερώθημεν,
καὶ τῇ Ἀναστάσει Σου ἐκ φθορᾶς ἐλυτρώθημεν, Κύριε, δόξα Σοι»!

Ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ Ἀναστάντι Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·

Ἡ ἁγία Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ τὸ μεγαλύτερο Θαῦμα τῆς Χριστιανικῆς Πίστεώς μας. Ἀγαλλίαση κυριαρχεῖ γιὰ τὴν ἐλευθερία ποὺ χάρισε ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὴν λύτρωση ἀπὸ τὴν φθορὰ τῆς ἁμαρτίας, τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ θανάτου, στὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Οἱ διάνοιες τῶν πιστῶν λάμπουν ἀπὸ τὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ποὺ γέμισε οὐράνια, ἐπίγεια καὶ καταχθόνια, καὶ οἱ χριστιανικὲς καρδιὲς σκιρτοῦν ἀπὸ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη.

Ὅσο καὶ ἄν προοδεύει ἡ ἐπιστήμη, τόσο φῶς αἰώνιο καὶ νικητήριο, ὅσο τὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, δὲν θὰ μᾶς χαρίσει ποτέ. Καὶ ὅσες ἐφευρέσεις καὶ ἀνακαλύψεις καὶ ἄν ἐπινοηθοῦν γιὰ τὴν καλυτέρευση τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων στὴν γῆ, τόση ἀληθινὴ χαρὰ καὶ εὐτυχία, ὅση ἡ χαρὰ καὶ εὐτυχία τῆς Ἀναστάσεως, δὲν θὰ μᾶς προσφερθεῖ ποτὲ ἀπὸ κανέναν.

Διότι, ἰδού: ὅταν ὁ θάνατος ἔρχεται, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἕναν ἀόρατο καὶ ἀπειροελάχιστο ἰό, ὅπως τώρα συμβαίνει μὲ τὸν κορωνοϊό, τὰ φῶτα τῆς ἐπιστήμης σβήνουν, παρὰ τὶς φιλότιμες, ἀξιέπαινες καὶ ἐξαντλητικὲς προσπάθεις τῶν θεραπόντων της γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ κακοῦ. Ἐνῶ τὸ Φῶς τοῦ Χριστοῦ γιὰ ὅποιον ἀκόμη καὶ μὲ τὸν βιολογικὸ θάνατο εἰσέρχεται στὴν ὄντως ζωή, γιὰ τὸν ἀληθινὰ πιστὸ Ὀρθόδοξο Χριστιανό, γίνεται ἀσύγκριτα λαμπρότερο καὶ πλουσιώτερο! Καὶ οἱ χαρὲς τοῦ κόσμου ὅ,τι καὶ ἄν ὑπόσχονται, ὅσο καὶ ἄν φαίνονται περιπόθητες, ἔρχεται στιγμὴ ἀργὰ ἤ γρήγορα ποὺ ἐξαφανίζονται. Ἐνῶ ἡ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ γίνεται ἀπέραντη στὴν αἰωνιότητα, καὶ δὲν λήγει ποτέ, ἀλλὰ μόνον αὐξάνει καὶ μεγαλώνει!

Τώρα, στὴν ζωὴ αὐτή, μόνον πρόγευση ἔχουμε τῆς αἰωνίου ἐκείνης μακαριότητος. Καὶ ἄν ἀκόμη ἀπὸ αὐτὴ τὴν ζωὴ εἶναι δύσκολο γιὰ κάθε χριστιανικὴ ψυχὴ νὰ περιγράψει τὴν αἴσθηση καὶ ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως μέσα της, τί νὰ ποῦμε γιὰ τὴν ἀνέκφραστη ἐκείνη ἀπειρία τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα ἑτοίμασε ὁ Ἀναστὰς Κύριός μας γιὰ ὅσους Τὸν πιστεύουμε καὶ Τὸν ἀγαποῦμε, καὶ ἐπιθυμεῖ διακαῶς νὰ τὰ ἀπολαύσουμε;

***

Ὅμως, ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί, πῶς ὁ Χριστὸς ὁ Θεάνθρωπος νίκησε; Πῶς μᾶς ἐλευθέρωσε καὶ λύτρωσε ἀπὸ τὴν τυραννία τῶν παθῶν καὶ τῆς φθορᾶς;

Μὲ τὰ ἄχραντα Πάθη καὶ τὸν ζωοποιὸ Σταυρό Του. «Τὸν νῶτον μου ἔδωκα εἰς μάστιγας, τὰς δὲ σιαγόνας μου εἰς ραπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων», διακηρύσσει ἀπὸ παλαιὰ μέσῳ τοῦ Προφήτου Ἡσαΐου (ν’ 6). Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεώς μας καταδικάσθηκε καὶ ὑπέστη μαστίγωση φρικτὴ ἀπὸ ἀγάπη γιὰ μᾶς, τὰ ἀχάριστα πλάσματά Του, γιὰ τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας. Περιέπαιξαν τὸν Μεσσία, Τοῦ φόρεσαν ἀκάνθινο στέφανο, Τὸν ἐράπισαν καὶ Τὸν ἐνέπτυσαν. Μὲ τὰ ἑκούσια παθήματα καὶ τραύματά Του θεραπευθήκαμε ἀπὸ τὰ νοσήματά μας. Καὶ ὅλα τὰ ὑπέστη ὁ Παμβασιλέας μας μὲ μεγαλειώδη σιωπὴ καὶ καρτερία, γιὰ νὰ μᾶς διδάξει νὰ ὑποφέρουμε κι ἐμεῖς κάθε δοκιμασία ἀγόγγυστα. Καὶ τέλος ὑπέμεινε καὶ τὸν πιὸ φοβερὸ καὶ ἀτιμωτικὸ θάνατο τοῦ Σταυροῦ, «αἰσχύνης καταφρονήσας» (Ἑβρ. ιβ’ 2).

Ταῦτα πάντα, ὥστε τὰ παθήματα νὰ καθαγιασθοῦν πλέον καὶ νὰ γίνουν μάλιστα αἰτία χαρᾶς γιὰ ὅσους ὑποφέρουν γιὰ τὴν ἀληθινὴ πίστη: «χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου» (Κολ. α’ 24), διακηρύττει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καὶ βεβαιώνει ἀλλοῦ ὅτι «καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσι» (Ρωμ. ε’ 3). Γι΄ αὐτὸ καὶ οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ Μάρτυρες, Ἀσκητὲς καὶ Ὁμολογητὲς τῆς Πίστεως, ἔχαιραν ὅταν ὑφίσταντο στερήσεις, θυσίες καὶ κάθε εἴδους παθήματα χάριν τοῦ Ἠγαπημένου Σωτῆρος μας. Κι ἐμεῖς, στὶς ἡμέρες μας, ὑφιστάμεθα περιορισμὸ καὶ ταλαιπωρία, θλίψη καὶ ὀδύνη, καὶ μάλιστα γιὰ τὴν ἀναγκαστικὴ στοὺς πολλοὺς μὴ φυσικὴ παρουσία τους στοὺς Ναούς μας, ὥστε ὅλοι μαζὶ νὰ διατρανώσουμε ἀπὸ κοινοῦ, λειτουργικὰ καὶ εὐχαριστιακά, τὴν ἀκράδαντη πεποίθησή μας, ὅτι ἡ Ζωὴ εἶναι πιὸ δυνατὴ ἀπὸ τὸν θάνατο καὶ ὅτι ἡ ἁγία Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος μας νικᾶ κάθε φόβο θανάτου!

Χωρὶς νὰ εἴμαστε προάγγελοι δεινῶν, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι τὰ ὅσα συμβαίνουν εἶναι πιθανὸν νὰ ἀποτελοῦν προοίμια μεγαλυτέρων δοκιμασιῶν, ἀλλὰ τονίζουμε ὅτι τίποτε δὲν πρέπει νὰ μᾶς στερεῖ τὴν ἀκατάλυτη χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὴν βεβαία ἐλπίδα τῆς νίκης. Τίποτε νὰ μὴν βλάπτει τὴν πίστη καὶ τὴν ὑπομονή μας, τίποτε νὰ μὴν μᾶς ἀπελπίζει καὶ καταρρίπτει. Ἄν χαίρουμε ἐπ΄ ἐλπίδι θείας βοηθείας καὶ παρηγορίας, τότε θὰ ὁμοιάζουμε πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς προγόνους μας καὶ τοὺς Ἁγίους τῆς Πίστεώς μας. Ἄν ὅμως δειλιάζουμε καὶ παραλύουμε, τότε ὑστεροῦμε καὶ χρειαζόμαστε ἐπειγόντως νὰ δυναμώσουμε τὴν πίστη μας καὶ τὸν πνευματικό μας ἀγῶνα μετανοίας καὶ ἰάσεως τῆς ψυχῆς μας. Ἄς παρακαλοῦμε τὸν Ἀναστάντα Κύριο καὶ Θεό μας νὰ μᾶς προσθέτει πίστη, χάρη καὶ δύναμη, γιὰ νὰ αἰσθανόμαστε χαρὰ πνευματικὴ ἀκόμη καὶ στὰ δύσκολα· ὥστε νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι τὰ πάντα νὰ θυσιάσουμε χάριν τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ ζήσουμε αἰώνια στὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεως!

***

Ἀγαπητὰ καὶ περιπόθητα τέκνα πνευματικὰ ἐν Κυρίῳ Ἐγερθέντι·

Ποιοί σταύρωσαν τὸν Χριστό; Κακοὶ καὶ φθονεροὶ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραὴλ (Ἄννας καὶ Καϊάφας) ἤ καὶ ἄδικοι ἐξουσιαστὲς κατόπιν πιέσεως καὶ φόβου (Πιλᾶτος). Ὅμως, ὁ Ἀναστημένος Κύριός μας εἶναι Κριτὴς ἀκόμη καὶ τῶν κριτῶν αὐτῆς τῆς γῆς καὶ ὅλοι οἱ ἄρχοντες καὶ ἐξουσιαστὲς τοῦ κόσμου τούτου θὰ λογοδοτήσουν ἐνώπιόν Του γιὰ τὸ πῶς χειρίσθηκαν τὴν ἐξουσία ποὺ τοὺς δόθηκε. Οἱ πιστοὶ ἄς παρηγορούμεθα ὅτι οἱ Πιλᾶτοι καὶ Καϊάφες δὲν μποροῦν νὰ πράξουν τίποτε ἐναντίον μας, παρὰ μόνον ὅ,τι ὁ Κύριος ἐπιτρέψει. Καὶ πὼς κάθε κακὸ ποὺ συμβαίνει κατὰ θείαν παραχώρησιν, στὸ τέλος ἀποβαίνει σὲ καλό, διότι δοκιμαζόμαστε γιὰ νὰ καταστοῦμε ἄξιοι αἰωνίου Δόξης. Οἱ σκοτεινοὶ ἄνθρωποι, ὅπως καὶ ὁ πονηρὸς διάβολος, σκοτεινὰ ἀπεργάζονται, ὅμως κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ δυναστεύσει τὸν πιστὸ ποὺ ἔχει μέσα του «Ψυχὴ καὶ Χριστό»!

Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ κάθε τίμιο μέλος τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας ἄς ἀναφωνεῖ μὲ τὸν Ψαλμωδό: «Κύριος βοηθός μου καὶ ὑπερασπιστής μου· ἐπ΄ αὐτῷ ἤλπισεν ἡ καρδία μου, καὶ ἐβοηθήθην, καὶ ἀνέθαλεν (ἀνακαινίσθηκε) ἡ σάρξ μου· καὶ ἐκ θελήματός μου ἐξομολογήσομαι αὐτῷ (καὶ ὁλόψυχα θὰ Τὸν ὑμνολογῶ)» (Ψαλμ. κζ’ 7). Λοιπόν, ἄς ὑμνοῦμε καὶ δοξάζουμε ἀκαταπαύστως τὸν Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν Κύριο καὶ Θεό μας καὶ ἄς ἀναφωνοῦμε νικητηρίως: Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος

† Ὁ Ἀθηνῶν ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Τὰ Μέλη

† Ὁ Λαρίσης καί Πλαταμῶνος ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

† Ὁ Εὐρίπου καὶ Εὐβοίας ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ

† Ὁ Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος ΓΕΡΟΝΤΙΟΣ

† Ὁ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

† Ὁ Θεσσαλονίκης ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ

† Ὁ Δημητριάδος ΦΩΤΙΟΣ

† Ὁ Τορόντο ΜΩΫΣΗΣ

† Ὁ Ἀµερικῆς ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

† Ὁ Φιλίππων καὶ Μαρωνείας ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

† Ὁ Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ

† Ὁ Μεθώνης ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

† Ὁ Λούνης ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ

† Ὁ Γαρδικίου ΚΛΗΜΗΣ

† Ὁ Ἔτνα καὶ Πόρτλαντ ΑΥΞΕΝΤΙΟΣ

† Ὁ Βρεσθένης ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ

† Ὁ Θεουπόλεως ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

† Ὁ Πελαγονίας ΜΑΞΙΜΟΣ

Ἀριθμός Πρωτ. 3024                                                                                                                 Ἐν Ἀθήναις, 28-03/11-04-2020

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
Πρὸς
ἅπαντα τὸν Ἱερὸν Κλῆρον τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἐκκλησίας ἐν Ἑλλάδι

Σεβασμιώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
Πανοσιολογιώτατοι καὶ Αἰδεσιμώτατοι Ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες·

Xάρις καὶ εἰρήνη παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν!

Ἐν ὄψει τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ δεδομένων τῶν δυσχεριῶν εἰς τὸ Ποιμαντικὸν ἔργον ἁπάντων ἡμῶν, ἕνεκα τῆς δημιουργηθείσης ἐκρύθμου καταστάσεως ἐκ τῆς πανδημίας τοῦ Κορωνοϊοῦ καὶ τῶν σχετικῶν μέτρων τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας, ἀπευθυνόμεθα εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ Ὑμῶν δίδοντες γενικὰς κατευθύνσεις περὶ τοῦ πρακτέου. Ὡς γνωστὸν εἴχομεν ὑποβάλει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων ἀπὸ 14/27-3-2020 Ὑπόμνημα αἰτημάτων, ἐκ τῶν ὁποίων ἕτερα μὲν ἱκανοποιήθησαν, ἕτερα ὅμως ὄχι.

1) Ὡς ἐκ τούτου, λοιπόν, ἐπετράπη ἡ νόμιμος τέλεσις τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν καὶ Θείων Λειτουργιῶν κεκλεισμένων τῶν θυρῶν παρουσίᾳ μόνον τοῦ ἀναγκαίου προσωπικοῦ τῶν Ἱερῶν Ναῶν (Ἱερέως, Ἱεροψαλτῶν καὶ Νεωκόρου ἤτοι 4 προσώπων) εἰς ἅπαντας τοὺς Ἱεροὺς Ναούς. Εἰς τοὺς Μητροπολιτικοὺς (Καθεδρικούς) Ἱεροὺς Ναοὺς ἐπιτρέπεται ἡ ἐπιπλέον παρουσία ἑτέρων δύο (λ.χ. Ἐπισκόπου καὶ Διακόνου, ἢ ἐν γένει δύο ἄλλων κληρικῶν), ἤτοι συνολικῶς 6 προσώπων. Τοῦτο δέον ὅπως τηρῆται προσεκτικῶς, διότι ὁ νόμος καθιστᾶ ὑπευθύνους τῆς τηρήσεως τῶν ἀνωτέρῳ τοὺς Θρησκευτικοὺς λειτουργοὺς (Ἀρχιερεῖς καὶ Ἱερεῖς).

2) Ἐπετράπη καὶ εἶναι νόμιμος καὶ ἡ διαδικτυακή μετάδοσις τῶν Λειτουργιῶν καὶ Ἀκολουθιῶν, πέραν τῆς τηλεοπτικῆς καὶ τῆς ραδιοφωνικῆς. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ἐπιτρέπεται ἡ παρουσία καὶ τῶν ἀπολύτως ἀναγκαίων μελῶν τοῦ τεχνικοῦ συνεργείου τῆς ἀναμεταδόσεως, τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ ὑπερβαίνουν τὰ 4 πρόσωπα.

3) Ἐπετράπη καὶ εἶναι νόμιμος ἡ τέλεσις Λειτουργιῶν καὶ Ἀκολουθιῶν εἰς τὰς Ἱερὰς Μονὰς ὑπὸ τῶν Ἀδελφοτήτων, ἀλλὰ ἄνευ ἐπισκεπτῶν καὶ παρουσίᾳ ἕως 10 μελῶν τῶν Ἀδελφοτήτων. Δυστυχῶς, δὲν εἶναι κατανοητὸν διατὶ ἐτέθη τοῦτος ὁ ἀριθμητικὸς περιορισμὸς εἰς τὰ μέλη τῶν Ἀδελφοτήτων, τὰ ὁποῖα μετέχουν εἰς τὰς λατρευτικὰς συνάξεις, ἐνῷ ὅλην τὴν ὑπόλοιπον ἡμέραν εὑρίσκονται ἅπαντες ὁμοῦ εἰς τὴν κοινὴν τράπεζαν καὶ τὰ διακονήματα. Ἄλλωστε ὑπάρχουν καὶ μέλη τῆς Ἀδελφότητος τὰ ὁποῖα συνήθως ἀσχολοῦνται καὶ εἰς ἄλλας διακονίας, ἤ παραμένουν εἰς παρακειμένους χώρους τοῦ κυρίως Ναοῦ, ὡς εἰς Παρεκκλήσια, καὶ δύνανται νὰ συμμετέχουν κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον. Συνεπῶς, ἡ τήρησις αὐτοῦ τοῦ παραδόξου μέτρου δὲν παρουσιάζει ἰδιαίτερον πρόβλημα ἐκ μέρους τῶν Ἱερῶν Μονῶν τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν.

4) Δυστυχῶς, δὲν συμπεριελήφθη ἡ πρόβλεψις εἰς τοὺς νομίμους λόγους ἐξόδου ἀπὸ τὰς κατοικίας τῶν πολιτῶν ἡ δυνατότης τῶν πιστῶν διὰ μετάβασιν εἰς τοὺς Ναοὺς διὰ τὴν ἀτομικὴν προσευχὴν αὐτῶν πρὸς πνευματικὴν καὶ ἠθικήν των ἐνίσχυσιν. Ἐπιμένομεν ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι δίκαιον καὶ ἐφ᾽ ὅσον τηροῦνται τὰ προβλεπόμενα μέτρα ὑγιεινῆς διὰ μετάβασιν καὶ εἰς ἄλλους χώρους (ὑπεραγορὰς καὶ λαϊκὰς ἀγοράς, τραπεζικὰ ὑποκαταστήματα κ.λπ.), οὐδεὶς κίνδυνος ὑφίσταται διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Ἐλπίζομεν ὅτι ἡ κυβέρνησις θὰ λάβῃ τοῦτο ὑπ᾽ ὄψιν αὐτῆς, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ προσεχῶς.

5) Δυστυχῶς, δὲν ἐγένετο δεκτὸν τὸ αἴτημα ἡμῶν ὥστε κατὰ τὴν Μεγάλην Ἑβδομάδα καὶ τὴν Ἁγίαν Ἀνάστασιν, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἔστω ἐκ περιτροπῆς, ἐπ’ ὀλίγον διάστημα χρόνου, ἀνὰ ὁμάδας τῶν 10 ἀτόμων, μετάβασις καὶ παρουσία τῶν πιστῶν ἐντὸς τῶν Ναῶν, τῶν λοιπῶν ἱσταμένων ἐκτὸς τῶν Ναῶν, εἰς ἀπόστασιν 2 μέτρων μεταξύ των καὶ ἀκροωμένων ἀπὸ μεγαφώνων τὰς Ἱερὰς Ἀκολουθίας, ἐπ’ εὐθύνῃ τῶν ἐπιτετραμένων τῶν Ἱερῶν Ναῶν. Διαπιστώνομεν ὅτι τοῦτο τὸ μέτρον ἐφαρμόζεται ἐπιτυχῶς εἰς ἄλλα Ὀρθόδοξα κράτη, ὅπως λ.χ. εἰς τὴν Γεωργίαν, καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ παραδειγματισθῇ ἐκ τούτου προσεχῶς καὶ ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις.

6) Κατόπιν πάντων τούτων, καλοῦνται οἱ Κληρικοὶ τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν νὰ εἶναι ἰδιαιτέρως προσεκτικοὶ εἰς τὴν τήρησιν τῶν καθηκόντων αὐτῶν βάσει τῶν ἰσχυόντων ἐν Ἑλλάδι, ὑπὸ τὴν πλήρη καὶ ἀποκλειστικὴν εὐθύνην των πρὸς ἀποφυγὴν ἐπικινδύνων περιπλοκῶν δι’ αὐτοὺς καὶ τοὺς περὶ αὐτῶν, νὰ ἀπευθύνωνται δὲ εἰς τοὺς κατὰ τόπους Ἀρχιερεῖς αὐτῶν διὰ περαιτέρω διευκρινίσεις καὶ ὁδηγίας, ὥστε νὰ ἐπιτελοῦν τὰ καθήκοντά των κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον ἐπ᾽ ὠφελείᾳ τοῦ ποιμνίου. Μὴ λησμονῶμεν ὅτι δὲν εἴμεθα μονάδες, ὥστε νὰ δρῶμεν κατὰ τὸ δοκοῦν συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις καὶ ἐπιθυμίας ἡμῶν, ἔστω φαινομενικῶς καλὰς καὶ ἀξιεπαίνους, ἀλλὰ μέλη τοῦ εὐρυτέρου συνόλου τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν, αἱ δὲ πιθαναὶ προσωπικαὶ περιπλοκαὶ ἐκ τῆς διαφοροποιήσεως ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω αἱ ἐπισείουσαι αὐστηροτάτας κυρώσεις, θὰ πλήξουν ἡμᾶς ἅπαντας, ὡς καὶ τὴν Ἐκκλησίων ἡμῶν τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν πάντες νὰ ὑπηρετήσωμεν μὲ τὴν μεγαλυτέραν προσοχήν, διάκρισιν καὶ ζῆλον ἐν ἐπιγνώσει.

Ἐπὶ τούτοις, διατελοῦμεν εὐχόμενοι ὑπὲρ τῆς ἄνωθεν ἐνδυναμώσεως Ὑμῶν τε καὶ τοῦ θεοφιλοῦς Ποιμνίου ἡμῶν, κατὰ τὸν Γολγοθᾶν τῆς παρούσης περιστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν παραχωρήσει Θεοῦ περιήλθομεν, ἡ δὲ δοκιμασία νὰ παρέλθῃ συντόμως θείᾳ χάριτι καὶ εὐλογίᾳ! 

Καλὴν Ἀνάστασιν!

Διὰ τὴν Ἱερὰν Σύνοδον

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος 

† Ὁ Ἀθηνῶν Καλλίνικος