Ἀκολουθία τοῦ Νυμφίου στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν
Μὲ κατάνυξη καὶ λιτότητα ποὺ ταιριάζει στὸ πνεῦμα τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁ Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Γρηγόριος προεξῆρχε ἀπόψε, Κυριακὴ τοῦ Βαΐων τὸ βράδυ, τῆς συγκινητικῆς Ἀκολουθίας τοῦ Νυμφίου τῆς πρώτης τοῦ Κατανυκτικοῦ Τριωδίου τῆς Μεγάλης Δευτέρας στὸν Καθεδρικὸ Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν τῆς πόλεώς μας.
Πλῆθος πιστῶν πλημμύρισε τὸν ναό, ἀφουγκραζόμενο μὲ εὐλάβεια τοὺς ὕμνους ποὺ ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας γιὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ, Ἐκείνου ποὺ «ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός».
Στὸ τέλος τῆς Ἀκολουθίας, ὁ ποιμενάρχης μας ἀπηύθυνε σύντομο ἀλλὰ οὐσιαστικὸ λόγο πρὸς τοὺς πιστούς, σχολιάζοντας αὐτὸ ποὺ μόλις εἶχαν ζήσει λειτουργικά τοὺς δύο κεντρικοὺς ὑμνολογικοὺς ἄξονες τοὺς ὁποίους ἡ Ἐκκλησία θέτει στὸ ἐπίκεντρο τῆς Μεγάλης Δευτέρας.
Ἀναφέρθηκε πρῶτα στὴ μορφὴ τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Παγκάλου, τὸν ὁποῖο ἡ ὑμνολογία τῆς βραδιᾶς ἀνέδειξε ὡς κεντρικὸ πρόσωπο-τύπο. Ὅπως ψάλλει ὁ ὑμνωδός, ὁ Ἰωσὴφ ξέφυγε ἀπὸ τὰ δίκτυα τῆς ἁμαρτίας ποὺ ἔστησε ἡ γυναίκα τοῦ Πετεφρῆ, τοῦ ἀρχιμαγείρου τοῦ Φαραώ αὐτὴ ποὺ ὁ ἴδιος ὁ ὑμνογράφος χαρακτηρίζει ὡς «δευτέρα Εὔα». Ὁ ποιμενάρχης μας ἀνέδειξε αὐτὴν τὴ διδασκαλία τοῦ ὕμνου στὴν πρακτικὴ διάστασή της: ὁ Ἰωσὴφ δὲν δίστασε, ἄφησε πίσω του τὸν τόπο τῆς ἁμαρτίας καὶ ἔφυγε. Ἔτσι καὶ ἐμεῖς σήμερα καλούμαστε νὰ κάνουμε τὸ ἴδιο καὶ ὁ λόγος εἶναι βαθύτατα οὐσιαστικός: τὸ Πάσχα σημαίνει στὰ ἑβραϊκὰ διάβαση, καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ διαβεῖ, νὰ περάσει ἀπέναντι, νὰ ζήσει τὴν ἀνάσταση, ἂν δὲν ἔχει πρῶτα ἀποτινάξει ἀπὸ πάνω του τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας, δηλαδή τὸν τρόπο που ζεῖ χωρὶς ἐν Χριστῷ ἀλλαγή.
Τὸ ἴδιο μήνυμα ἀνέδειξε ὁ ποιμενάρχης μας καὶ ἀπὸ τὴ δεύτερη εἰκόνα ποὺ φέρνει ἡ Ἀκολουθία στὸ προσκήνιο: τὴν ξηραμένη συκῆ, τὸ δένδρο ἐκεῖνο ποὺ ὁ Κύριος καταράστηκε ἐπειδὴ δὲν ἔφερε καρπό. Ὅπως ἀκριβῶς ἡ συκῆ ξεράθηκε χωρὶς καρπό, ἔτσι καὶ ὁ χριστιανὸς ποὺ δὲν φέρει καρπὸ μετανοίας δὲν θὰ διαβεῖ, δὲν θὰ φτάσει στὴ σωτηρία. Οἱ δύο αὐτὲς εἰκόνες τῆς Ἀκολουθίας ὁ νέος ποὺ φεύγει ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ τὸ δένδρο ποὺ ξεραίνεται χωρὶς καρπό ἀποτέλεσαν γιὰ τὸν ποιμενάρχη μας δύο ὄψεις τῆς ἴδιας ἀλήθειας: ἡ μετάνοια δὲν εἶναι ἁπλῶς ἠθικὴ βελτίωση· εἶναι ἡ ἴδια ἡ προϋπόθεση τῆς πνευματικῆς διάβασης, τοῦ ζωντανοῦ Πάσχα.
Κλείνοντας τὸν λόγο του, ὁ ποιμενάρχης μας εὐχήθηκε σὲ ὅλους τοὺς πιστοὺς καλὸ Πάσχα καὶ ἀπηύθυνε ἐγκάρδιες εὐχὲς γιὰ τὶς ἅγιες αὐτὲς ἡμέρες.
