Ἐκδρομὴ στὴν Κοζάνη
Μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Γρηγορίου, ξεκινήσαμε νωρὶς τὸ πρωὶ μὲ τὰ λεωφορεῖα ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη γιὰ τὴν καθιερωμένη μητροπολιτική μας ἐκδρομή. Προορισμός μας αὐτὴ τὴ φορὰ ἦταν ἡ φιλόξενη περιοχὴ τῆς Κοζάνης, σὲ μία ὄμορφη ἀπόδραση ποὺ σχεδιάστηκε γιὰ νὰ προσφέρει τόσο πνευματικὴ γαλήνη ὅσο καὶ στιγμὲς ξενοιασιᾶς.
Ἡ πρώτη μας στάση ἔγινε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἀναλήψεως. Μὲ τὸ ποὺ περνᾶς τὴν πύλη, ἀντιλαμβάνεσαι πὼς πρόκειται γιὰ ἕνα ἐντυπωσιακὰ μεγάλο, νοικοκυρεμένο καὶ ἐξαιρετικὰ προσεγμένο μοναστήρι.
Ἀρχικά, εἴχαμε τὴν εὐλογία νὰ προσκυνήσουμε στὰ δύο κατανυκτικὰ ἐκκλησάκια ποὺ βρίσκονται ἐντὸς τῶν τειχῶν τῆς Μονῆς. Τὴν περιήγησή μας ἀνέλαβε μία ἀδελφὴ τῆς μοναστικῆς πολιτείας, ἡ ὁποία μᾶς ξενάγησε μὲ μεγάλη προθυμία. Μᾶς ἔδειξε τὸν πλοῦτο τῶν ἁγιογραφιῶν, οἱ ὁποῖες ξεχωρίζουν γιὰ τὴν ὀμορφιὰ καὶ τὴ σπανιότητα τῆς τεχνοτροπίας τους.
Δύο στοιχεῖα μᾶς ἔκαναν ἰδιαίτερη ἐντύπωση κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ξενάγησης. Στὸν ἕναν ἀπὸ τοὺς δύο ναούς, θαυμάσαμε τὸ γεγονὸς πὼς ἔχει ἁγιογραφηθεῖ ἕνα μεγάλο πλῆθος ἀπὸ γυναικεῖες μορφὲς Ἁγίων, κάτι πραγματικὰ ξεχωριστό. Παράλληλα, σὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς ὀρόφους τοῦ συγκροτήματος, ὑπάρχει ἕνα συγκινητικὸ ἀφιέρωμα στὸν Πόντο, ὅπου εἴδαμε ἕνα πλῆθος ἀπὸ περίτεχνες ἁγιογραφίες ποὺ ἀπεικονίζουν ἱστορικοὺς τόπους καὶ ἀλησμόνητα μοναστήρια τῆς ποντιακῆς γῆς.
Στὸ τέλος τῆς πνευματικῆς αὐτῆς περιήγησης, ἐπισκεφθήκαμε τὴν πανέμορφη ἔκθεση τῶν μοναχῶν. Εἴχαμε τὸν χρόνο νὰ θαυμάσουμε τὰ ἐργόχειρά τους καὶ νὰ ἀγοράσουμε διάφορα ἀναμνηστικὰ καὶ εὐλογίες. Πρὶν ἀναχωρήσουμε, ἡ ἀδελφότητα, μὲ τὴν πατροπαράδοτη ἀβραμιαία φιλοξενία, προσέφερε σὲ ὅλους μας ἕνα πλούσιο κέρασμα.
Μετὰ τὴν ἀναχώρησή μας ἀπὸ τὸ μοναστήρι, κατευθυνθήκαμε πρὸς τὸν ἑπόμενο προορισμό μας, τὸ φημισμένο Πάρκο Ἐλαφιῶν τῆς Κοζάνης. Ὁ χῶρος ἀποδείχθηκε ἰδανικός, ἕνα πανέμορφο, φυσικὸ περιβάλλον, διαμορφωμένο ἔτσι ὥστε νὰ προσφέρει χαρὰ σὲ μικροὺς καὶ μεγάλους. Εἴχαμε ὅλοι τὴν εὐκαιρία νὰ χαλαρώσουμε, νὰ ἀπολαύσουμε τὸ καταπράσινο τοπίο, ἐνῷ τὰ παιδιὰ καὶ οἱ μεγάλοι χάρηκαν τὸ ἐλεύθερο παιχνίδι στὴ φύση.
Τὸ πιὸ συναρπαστικὸ κομμάτι τῆς ἐπίσκεψης ἦταν ἡ ἄμεση ἐπαφὴ μὲ τὰ ἐλάφια. Ἦταν συγκλονιστικὸ νὰ βλέπουμε ὁλοζώντανα αὐτὰ τὰ ὑπέροχα πλάσματα τοῦ Θεοῦ, νὰ μποροῦμε νὰ τὰ ταΐσουμε ἀπὸ τὰ χέρια μας καὶ νὰ τὰ ἀκουμπήσουμε ἐλεύθερα. Ἡ ἐκδρομή μας ὁλοκληρώθηκε τὸ ἀπόγευμα μὲ τὴν ἐπιστροφή μας στὴ Θεσσαλονίκη. Ἦταν μία ὁμολογουμένως ὑπέροχη ἐμπειρία γιὰ ὅλους μας, γεμάτη εὐλογίες, χαμόγελα καὶ ὄμορφες ἀναμνήσεις ποὺ θὰ μᾶς συντροφεύουν μέχρι τὴν ἑπόμενη ἐξόρμησή μας.
